श्लोक 29
सिंहासने मणिमयूखशिखाविचित्रे विभ्राजते तव वपुः कनकावदातम्। बिम्बं वियद्-विलसदंशुलता-वितानं तुंगोदयाद्रि-शिरसीव सहस्ररश्मेः॥29॥
मणियों की किरण-शिखाओं से विचित्र सिंहासन पर स्वर्ण के समान उज्ज्वल आपका शरीर सुशोभित होता है — जैसे ऊँचे उदयाचल के शिखर पर आकाश में विलसित किरण-लताओं के वितान वाला सहस्र-रश्मि सूर्य का बिम्ब।
सुनें
siṃhāsane maṇimayūkha-śikhāvicitre vibhrājate tava vapuḥ kanakāvadātam । bimbaṃ viyad vilasad aṃśulatā-vitānaṃ tuṅgodayādri-śirasīva sahasraraśmeḥ ॥29॥
Seated on the multicoloured throne, scintillating with the most costly stone, Thy speckless golden person emanates halo in each direction — fascinates like rising sun's disc on mount top shooting rays brisk.