मुख्य सामग्री पर जाएँ
सुगुरु की सीख हिये धरणा (लावणी

जबर झंड चंदेरी गढ़ में चरमोच्छव-छाया।

Jabar Jhand Chanderi Gadh Men Charmochchhav-Chhaya.

सुगुरु की सीख हिये धरणा (लावणी

गीत क्रमांक1010

जबर झंड चंदेरी गढ़ में चरमोच्छव-छाया। — Lyrics

जबर झंड चंदेरी गढ़ में चरमोच्छव-छाया। सयण सहु हुलस-हुलस आया रे आया।।

१. वृषभ जिनवर सम जयकारी, भारत-भान महान भिक्षु भ्रम-भंजन भयहारी। ' गेय विरुदावलि है ज्यांरी, हेय ज्ञेय आदेय ध्येय दैपेय तणो भारी। देश मरुधर में अवतारी, कंटालिय पुर बल्‍लूशा दीपांदे तसु नारी। रथण कुक्षी री धरणारी। सूचित शुभ सिंह स्वण पुत्र प्रसव्यो प्रतिभाधारी, सांवरी सूरत शुभ काया।।

२. सप्तदश तंयासी वासे— जन्म, द्रव्य दीक्षा अष्टादश आठे रघु-पासे समय लखि स्वामी सुविमासे, नहिं सम्यक्त व्यक्त संयम तो रमतो परवासे ग्राम बिन सीम नहीं आसे, गुरु समक्ष प्रत्यक्ष पक्ष तज भिक्षू यूं भाषे लियो संजम शिव-अभिलाषे, ईं आचार-शिथिलता साथे मेळ कियां खासे? गोर करणो है गुरुराया!

३. जगत में बाजां हां साधू, लोक कहै है जैन-धर्म सबधर्मा में आदू। गजब है आपां रो जादू, ठाम-ठाम है धाम पुराणा पीपाड़ां पादू। जंठे हो अशन-वसन स्वादू, राखां बठे पड़ाव जाव बाजां जग में बाधू। नहीं कोइ शिवमग-आराधू, नहीं कोइ शिवमग-आराधू, मांहि है धरी किसी माया।।

४. मोल रा ह्वै चेला चेली, आधाकर्मी अशन-पान त्यावां सारां पेली टेक नहिं पाछां जो झेली, एक-एक रा शिष्य फय करल्यां अपणा बेली। मऊनसी होई है भेली, बात-बात हित लड़ां लोक-लज्जा दूरी मेली, साधुता की है आ शैली! गुरुआज्ञा रहि दूर प्रभु री आज्ञा पिण ठेली उखड़ग्या सरधा रा पाया।।

५. जकी करणी स्यूं अध लागै, सन्‍तां नै अरु श्रावक रो सामायक-व्रत भागै कौ बा ही खुल्ले वेषे, तिण में पुण्य परूपां क्यूं कर न्याय हिये वेसे? धर्म उपवास तपस्या है, और पारणो करवायां, आ बड़ी समस्या है। धर्म बिन पुण्य हुवे कोरो, बिना पिता कै पुत्र जियां ओ अंदाजे टोरो अंग बिन पड़ी अंग-छाया।।

६. करै मिथ्यात्वची जो करणी, अंश निर्जा नहीं, नहीं तूं भव-भ्रम री हरणी। नहीं अव्रत-किरिया वरणी, व्रताव्रता कहवाय करो चाहे, घरणी परणी। करै मुनि आ'र पाप सो ही, श्रावदव भणी जिमावै तिण में धर्म पुण्य दो ही। मोक्ष-मग जग-मग युग भेला, सावद-निरवदद दान-दया रा विसस्या सहु गेला। मची मिथ्या-मत री माया।।

७. विनय-युत वरवाणी भाखे, महै हां थांरा शिष्य आप हो गुरुवर सह साखे। गुरू-सिद्धान्त-रीत राखे, तो मायै रा मोड़, जोड़ कर युगल आज आखे। वर्ष-युग यूं मिहनत ठाई, समये तेरह श्रमण साथ गुरु-टोढी छिटकाई। वैक्रमी अष्टादश सतरै, शुक्लाषाढ़ पूर्णिगा धंधे लाग्या सतपथ रे। केलवै संयम सुखदाया।।

८. कियो दृढ़ आस्था स्यूं निरणो, लियो हाथ में काम तारणो और स्वयं तिरणो। कठिन मारम में संचरणो, जिन-वाणी आधार धार जिन-शासन उद्धरणो। सह्यो संकट-वंकट भारी, खड़बा विपक्षी ग्राम नगर पुर लाखां नर-नारी। अन्न-पाणी रा पिण सांसा, स्थान मान सन्‍मान तणी क्यूं करणी अभिलाषा? द्वेष-घन घट-घट उमड़ाया।।

९. कहै को निन्‍हवभिक्खणजी, गुरुआणा उत्थाप आपणो पंथ नवो सरजी। बण्या जश-कीरत रा गरजी, मुखड़ो देख्यां पाप इणां रो संग रखो बरजी। इसी करतूतां असुहाती, करी न को परवाह वाह गुरु भिक्खण की छाती जैन-मत महिमा जग व्यापै, विध-विध कर मर्यादा सत्यपथ स्थिरता स्यूं थापै सुणो अब स्वाम-वदन-वाया।।

१०. प्रथम बत्तीसे वर वाणी, भारमल्‍ल निज शिष्य भणी युवराज पदे ठाणी गुणसठे चरम सीम सांधी, समये-समये और यथोचित मर्यादा बांधी एक गुरुनामे शिष करणा, अन्य ग्राम दीक्षा दे तो पिण मेलो गुरु-चरणां सयल पुस्तक नै बलि पाना, गुरु निश्‍चि दिल धार बा'रनहिं साथे ले जाना पूज्य यूं श्रीमुख फरमाया।।

११. एक गुरु-आज्ञा में रहणो, शेष-काल चउमास खास तिण ही बाटे बहणो दोष लख गुरु आगल कहणो, प्राणांते पिण प्राण-प्रिय नहिं. संघ-संग जहणों हुवे जो अशुभ-उदय अछगा, मिली एक दो तीन कलह की अन्तर आग लगा नहीं गण रा अवगुण बोलो, त्याग अनंत सिद्ध री साखे अपणो दिल तोलो संघ उपकार न विसराया।।

१२. रची अद्भुत वचना रचना, तिण में प्रभुप्रतिभा रो परिचय प्रगटे सुजन-मनां व्रताव्रत अनुकंपा चोपी, श्रद्धा अरु आचार बार-न्रत निक्षेपा ओपी युगल हुंडी गुण-मणि-कुंडी, ऊंडी मति आलोच लोच कर राख्यो मन मुंडी। ' देश-परदेशे बलि विचस्या, अनघ अबीह अमोघ सच्च अनवद्य वयण उचस्था। सुनत जन-मानस ललचाया।।

१३. स्वपर सिद्धान्त बहुत भाल्या, लोक हजारां येसटोर सन्मारग में घाल्या। डूबतां रा गुरु कर झाल्या, चम्मालीस बरस अचला पर अटल बाण चाल्या। ऋणी है जैन जगत जिण रो राम-बाण सम भिक्षु-बाणनहिं भेद्यों दिल किण रो। बात नहिं कहूं अचेतन री, चेतनता में प्रभु-वचनां में प्रियता तन-मन री। धन्य दीपांजी रा जाया।।

१४. जन्म जिण देशे स्वामी रो, तिण ही मरुधर देशे अभिनव चरमोच्छव धीरो। पधार्या विचरत सिरियारी, श्रावण मासे सहज विरेचन-व्यथा हुई जारी। नहीं परवाह करी स्वामी, यूं पर्यूषण पर्व पर्वराजा प्रकट्यो नामी। सदी पांचम उपवास कर्थो, छठ सातम आठम नवमी दिन आ'र जरा न जस्मो। दशम ग्यारस दिन बीताया।।

१५. द्वादशी संथारो ठावै, विविध भांत श्रीमुख स्यूं स्वामी शिक्षा संभरावै। आखिरी वाणी फरमावै, साम्ह जावो सतियां आवै और सन्त आवै। साच लख इचरज नहिं मावै, अवधिज्ञान पूज्य ने उपनो क्यूं नहिं कहिवाबै? भिक्षुगुण सकल संघ गावै, प्रभवव सप्त प्रहह संथारै सुर-पदवी पावै। वीर-शासन-वन विकसाया।।

१६. पाट बीजै गुरुमल गाजै, रायचंद जय मघ माणिक डालिम कालू राजै। तास सुपसाये सुजन भणै, तेरापंथ महान पंथ मुलकां विख्यात बणै। साल उगणीसे मत्ताएूं, भाद्रव शुक्ला तेस वार शनैश्‍चर परमाणूं। लाडनूं नगरे चउमासो, मुनि ठाणा सैंतीस,साठ षट अ्रमणी सुविमासो। 'गणाधिप' गुरुवर-गुण गाया।।

Roman Transliteration

jabar jhand chanderi gadh men charmochchhav-chhaya. sayan sahu hulas-hulas aya re aya..

1. vrishabh jinavar sam jaykari, bharat-bhan mahan Bhikshu bhram-bhanjan bhayhari. ' gey virudavli hai jyanri, hey jney adey dhyey daipey tano bhari. desh marudhar men avatari, kantaliy pur ballusha dipande tasu nari. rathan kukshi ri dharnari. suchit shubh sinh svan putra prasavyo pratibhadhari, sanvri surat shubh kaya..

2. saptadash tanyasi vase— janma, dravya diksha ashtadash athe raghu-pase samay lakhi Swami suvimase, nahin samyakta vyakta sanyam to ramto parvase gram bin sim nahin ase, Guru samaksha pratyaksha paksha taj bhikshu yun bhashe liyo sanjam shiv-abhilashe, in achar-shithilta sathe mel kiyan khase? gor karno hai gururaya!

3. jagat men bajan han sadhu, lok kahai hai Jain-Dharm sabadharma men adu. gajab hai apan ro jadu, tham-tham hai dham purana pipadan padu. janthe ho ashan-vasan svadu, rakhan bathe padav jav bajan jag men badhu. nahin koi shivamag-aradhu, nahin koi shivamag-aradhu, manhi hai dhari kisi maya..

4. mol ra hvai chela cheli, adhakarmi ashan-pan tyavan saran peli tek nahin pachhan jo jheli, ek-ek ra shishya phay karalyan apana beli. maunasi hoi hai bheli, bat-bat hit ladan lok-lajja duri meli, sadhuta ki hai a shaili! guruajna rahi dur Prabhu ri ajna pin theli ukhadagya sardha ra paya..

5. jaki karni syun adh lagai, santan nai aru shravak ro samayak-vrat bhagai kau ba hi khulle veshe, tin men punya parupan kyun kar nyay hiye vese? Dharm upavas tapasya hai, aur parno karvayan, a badi samasya hai. Dharm bin punya huve koro, bina pita kai putra jiyan o andaje toro ang bin padi ang-chhaya..

6. karai mithyatvachi jo karni, ansh nirja nahin, nahin tun bhav-bhram ri harni. nahin avrat-kiriya varni, vratavrata kahvay karo chahe, gharni parni. karai Muni a'r pap so hi, shravadav bhani jimavai tin men Dharm punya do hi. Moksha-mag jag-mag yug bhela, savad-niravadad dan-daya ra visasya sahu gela. machi mithya-mat ri maya..

7. vinay-yut varvani bhakhe, mahai han thanra shishya ap ho guruvar sah sakhe. guru-siddhanta-rit rakhe, to mayai ra mod, jod kar yugal aj akhe. varsha-yug yun mihanat thai, samye terah shraman sath Guru-todhi chhitkai. vaikrami ashtadash satrai, shuklashadh purniga dhandhe lagya satapath re. kelvai sanyam sukhdaya..

8. kiyo dridh astha syun nirno, liyo hath men kam tarno aur svayam tirno. kathin maram men sancharno, Jin-vani adhar dhar Jin-shasan uddharno. sahyo sankat-vankat bhari, khadba vipakshi gram nagar pur lakhan nar-nari. anna-pani ra pin sansa, sthan man sanman tani kyun karni abhilasha? dvesh-ghan ghat-ghat umadaya..

9. kahai ko ninhavbhikkhanaji, guruana utthap apano panth navo sarji. banya jash-kirat ra garji, mukhdo dekhyan pap inan ro sang rakho barji. isi kartutan asuhati, kari n ko parvah vah Guru bhikkhan ki chhati Jain-mat mahima jag vyapai, vidh-vidh kar maryada satyapath sthirta syun thapai suno ab svam-vadan-vaya..

10. pratham battise var vani, bharamalla nij shishya bhani yuvraj pade thani gunasthe charam sim sandhi, samye-samye aur yathochit maryada bandhi ek guruname shish karna, anya gram diksha de to pin melo Guru-charnan sayal pustak nai bali pana, Guru nishchi dil dhar ba'ranhin sathe le jana pujya yun shrimukh pharmaya..

11. ek Guru-ajna men rahno, shesh-kal chaumas khas tin hi bate bahno dosh lakh Guru agal kahno, pranante pin pran-priy nahin. Sangh-sang jahnon huve jo ashubh-uday achhaga, mili ek do tin kalah ki antar ag laga nahin gan ra avagun bolo, tyag anant Siddha ri sakhe apano dil tolo Sangh upakar n visraya..

12. rachi adbhut vachna rachna, tin men prabhupratibha ro parichay pragte sujan-manan vratavrat anukmpa chopi, shraddha aru achar bar-nrat nikshepa opi yugal hundi gun-mani-kundi, undi mati aloch loch kar rakhyo man mundi. ' desh-pardeshe bali vichasya, anagh abih amogh sachcha anavadya vayan uchastha. sunat jan-manas lalchaya..

13. svapar siddhanta bahut bhalya, lok hajaran yestor sanmarag men ghalya. dubtan ra Guru kar jhalya, chammalis baras achala par atal ban chalya. rini hai Jain jagat jin ro Ram-ban sam Bhikshu-bananhin bhedyon dil kin ro. bat nahin kahun achetan ri, chetanta men Prabhu-vachnan men priyta tan-man ri. dhanya dipanji ra jaya..

14. janma jin deshe Swami ro, tin hi marudhar deshe abhinav charmochchhav dhiro. padharya vicharat siriyari, shravan mase sahaj virechan-vyatha hui jari. nahin parvah kari Swami, yun paryushan parva parvaraja prakatyo nami. sadi pancham upavas kartho, chhath satam atham navmi din a'r jara n jasmo. dasham gyaras din bitaya..

15. dvadshi santharo thavai, vividh bhant shrimukh syun Swami shiksha sambhravai. akhiri vani pharmavai, samha javo satiyan avai aur santa avai. sach lakh icharaj nahin mavai, avadhijnan pujya ne upano kyun nahin kahivabai? bhikshugun sakal Sangh gavai, prabhavav sapta prahah santharai sur-padvi pavai. vir-shasan-van viksaya..

16. pat bijai gurumal gajai, rayachand jay magh manik dalim Kalu rajai. tas supsaye sujan bhanai, Terapanth mahan panth mulkan vikhyat banai. sal uganise mattaun, bhadrav shukla tes var shanaishchar parmanun. ladnun nagre chaumaso, Muni thana saintis,sath shat a्ramni suvimaso. 'ganadhip' guruvar-gun gaya..

← लय: सुगुरु की सीख हिये धरणा (लावणी← अनुक्रमणिका