मुख्य सामग्री पर जाएँ
स्वाध्याय साधना

पुण्य-पाप (आराधना की 8वीं ढाल)

1.पुन्य पाप पूरब कृत, सुख दुःख नां कारण रे,

पिण अन्य जन नहीं, इम करै विचारण रे ।

भावै भावना ।।

2.पूरब—कृत अघ जे, भोगवियां मुकाई रे ।

पिण वेद्यां बिना, नहिं छूटको थाई रे ।।

3.जे नरक विषै म्हैं, दुःख सह्यो अनन्तो रे ।

तो ए मनुष्य नो, किंचित् दुःख हुंतो रे ।।

4.जे समकित बिण म्हैं, चारित्र नीं किरिया रे ।

बार अनंत करी, पिण काज न सरिया रे ।।

5.हिव समकित चारित, दोनूं गुण पायो रे ।

वेदन समपणे, सह्यां लाभ सवायो रे ।।

6.ओ तो अल्पकाल में, टूटै अघ—जालो रे ।

भगवति सूत्र में, कह्यं परम कृपालो रे ।।

7.सूको तृण पूलो, जिम अग्‍नि विसेहो रे ।

शीघ्र भसम हुवै, तिम कर्म दहेहो रे ।।

8.जिम तप्त तवे जल, बिन्दु बिललावै रे ।

तिम दुख समचिते, सह्यां अघ क्षय थावै रे ।।

9.दुःख अल्प काल में, मुनि गजसुकमालो रे ।

समभावे करी, लहि शिवपट—शालो रे ।।

10. अति तीव्र वेदना, बहु वर्ष विचारो रे ।

सहि शिव संचया, चक्री सनतकुमारो रे ।।

11.जिन कल्पिक साधु, लिये कष्‍ट उदीरो रे ।

तो आव्यां उदय, किम थाय अधीरो रे ?

12.सहि चरम जिनेश्‍वर, वेदन असरालो रे ।

समभावे करी, तोड्या अघ जालो रे ।।

13.कष्‍ट अल्प काल रो, पछै सुर—पद ठामो रे ।

काल असंख लगै, दुख रो नहिं कामो रे ।।

14.सह्या बार अनन्ती, दुःख नरक निगोदो रे ।

तो आ वेदना, सहुं आण प्रमोदो रे ।।

15.रह्यो गर्भावासे, सवा नव मासो रे ।

तो आ वेदना, सहुं आण हुलासो रे ।।

16.अति रोग पीड़ाणा, जग दुख बहु पावै रे ।

ते संभरी सहै, वेदन समभावै रे ।।

17.शूली फांसी फुन, भालां स्यूं भेदै रे ।

बहुजन जग विषे, अति वेदन वेदै रे ।।

18.ते तो जीव अज्ञानी, हूं तो ज्ञान सहीतो रे ।

समभावै सहूं, वेदन धर प्रीतो रे ।।

19.ए तो सुख नौं हेतु, सहियां सम भावै रे ।

बहु अघ निर्जरै, पुन्य थाट बंधावै रे ।।

20.बहु कर्म निर्जया, थोड़ा भव मांह्यो रे ।

शिव—पद संचरै, आवागमण मिटायो रे ।।

21. सुर सुख नीं बांछा, मन में नहिं कीजै रे ।

सुख सुरलोक नां, दुख हेतु कहीजे रे ।।

22.सुख आतमीक नीं, बांछा मन करतो रे ।

इह विध वेदना, सही समचित धरतो रे ।।

23.पुद्‍गल सुख पामला, तिण में गृद्ध थावै रे ।

(तो) अघ संचो हुवै, अधिको दुःख पावै रे ।।

24.नर इंद सुरिंद नां, काम भोग कंटाला रे ।

तसु बांछा कियां, दुःख परम पयाला रे ।।

25.तिण सूं मुनि वेदन, सहै शिवसुख—कामी रे ।

धर्म शुकल भलो, ध्यावै चित—धामी रे ।।

26.बहु कर्म—निर्जरा, तिण ऊपर दॄष्‍टी रे ।

राखै महामुनि, समता री सृष्‍टी रे ।।

27.स्वजनादिक ऊपर, छांडै स्‍नेह—पाशा रे ।

अति निर्मल चिते, शिवपुर नीं आशा रे ।।

28.संग तिरियादिक नां, जाणे भुजंग समाणा रे ।

समभावे रहै, मुनिवर महास्याणा रे ।।

29.क्रोधादिक टाली, सम भावन सारो रे ।

दृढ़ चित करि धरै, ए अष्‍टम द्वारो रे ।।

रचयिता : श्रीमज्जयाचार्य

लय : साहजी कटै पौढे किण जागां सोवे रे