श्लोक 37
रक्तेक्षणं समदकोकिल-कण्ठनीलं क्रोधोद्धतं फणिनमुत्फणमापतन्तम्। आक्रामति क्रमयुगेन निरस्तशंक- स्त्वन्नामनागदमनी हृदि यस्य पुंसः॥37॥
लाल नेत्रों वाले, मदमत्त कोयल के कण्ठ के समान नीले, क्रोध से उद्धत, फण उठाए सामने आते हुए सर्प को — जिस पुरुष के हृदय में आपका नाम रूपी नागदमनी है — वह निःशंक होकर चरणों से लाँघ जाता है।
सुनें
raktekṣaṇaṃ samadakokila-kaṇṭhanīlaṃ krodhoddhataṃ phaṇinam utphaṇam āpatantam । ākrāmati kramayugena nirastaśaṅkas tvannāma nāgadamanī hṛdi yasya puṃsaḥ ॥41॥
A cobra black as cuckoo under the neck, fangs raised, eyes red with rage, without check, faces a person who enshrines Thee in heart pure — harms not, though trampled; he has infallible cure.