श्लोक 42
आपाद-कण्ठमुरुशृंखल-वेष्टितांगाः, गाढं बृहन्निगडकोटि-निघृष्टजंघाः। त्वन्नाममन्त्रमनिशं मनुजाः स्मरन्तः, सद्यः स्वयं विगतबन्धभया भवन्ति॥42॥
पैर से कण्ठ तक भारी शृंखलाओं से वेष्टित अंग वाले, बड़ी बेड़ियों की कोटियों से घिसी हुई जंघाओं वाले मनुष्य भी आपके नाम-मन्त्र का निरन्तर स्मरण करते हुए तत्काल स्वयं बन्धन के भय से रहित हो जाते हैं।
सुनें
āpāda-kaṇṭham urūśṛṅkhala-veṣṭitāṅgā gāḍhaṃ bṛhannigaḍakoṭinighṛṣṭajaṅghāḥ । tvannāmamantram aniśaṃ manujāḥ smarantaḥ sadyaḥ svayaṃ vigata-bandhabhayā bhavanti ॥46॥
Handcuffed and manacled by heavy chains, with thighs torn, suffering untold pains, a person who remembers Thee, O Lord, is set free — chains break of their own accord.