Skip to content
स्वाध्याय साधना

खमत-खामणा (आराधना की 3 ढाल)

1.सप्त लक्ष जे जाती पृथ्वी नीं, सप्त लक्ष अपकाय,

इत्यादिक चउरासी लख जे, जीवायोनि खमाय ।

सुगुणा ! खमावियै तज खार ।।

2.गण में सन्त सती गुणवन्ता, सगल भणी खमाय ।

निज आतम प्रति नरम करी नै, मच्छर भाव मिटाय ।।

3.किणहिक सन्त सती सूं आया, कलुष भाव जो ताम ।

कठिन वचन तसे कह्या हुवै तो, खामै ले ले नाम ।।

4.इमहिज श्रावक अनैं श्राविका, सगल भणी खमाय ।

कलुष भाव करि कटु बच आख्या, नाम लेई नै ताय ।।

5.द्रव्यलिंगी वा अन्यदर्शणी, खामैं सरलपणेह ।

क्रोधादिक करि कटु वचन आख्या, नाम लेई पभणेह ।।

6.बड़ा सन्त नी करी अशातन, त्रिहुं जोगे करि ताम ।

सर्व खमावै उज्जल भावे, लेई जुजूआ नाम ।।

7.चिहुं तीरथ अथवा अन्य जन प्रति, राग द्वेष दिल आण ।

वचन कह्या हुवै तास खमावूं, इम कहै मुनि सुजाण ।।

8.रेकारा तुंकारा किण नै, राग—द्वेष बस दीध ।

तेह थी खमत—खामणा म्हारा, एम वर्दै सुप्रसीध ।।

9.कठिन सीख दीधी हुवै किण नैं, लैर वैर मन आण ।

खमत—खामणा म्हांरा तेह थी, वदै नरम इम वाण ।।

10.महाउपकारी गणपति भारी, समकित—चरण—दातार ।

बारम्बार खमावै त्यांनै, अविनय कियो किवार ।।

11.स्वारथ अणपूगां गणपति नां, बोल्या अवरणवाद ।

ते पिण बारम्बार खमावै, मेटी मन असमाध ।।

12. विनयवन्त गणपति नां त्यांथी, धर्‌या कलुष परिणाम ।

बारम्बार खमावै तेहनैं, लेई जूजूआ नाम् ।।

13.च्यार तीरथ अथवा अन्य जन थी, मेटी मच्छर भाव ।

इह विध खमत—खामणा करतो, ते मुनि तरणी नाव ।।

14.परम नरम इम आतम करवी, धरवी समता सार ।

ए विध वारू रीत बताई, तीजा द्वार मझार ।।

रचयिता : श्रीमज्जयाचार्य

तर्ज : सीता आवै रे घर