पुण्य-पाप (आराधना की 8वीं ढाल)
1.पुन्य पाप पूरब कृत, सुख दुःख नां कारण रे,
पिण अन्य जन नहीं, इम करै विचारण रे ।
भावै भावना ।।
2.पूरब—कृत अघ जे, भोगवियां मुकाई रे ।
पिण वेद्यां बिना, नहिं छूटको थाई रे ।।
3.जे नरक विषै म्हैं, दुःख सह्यो अनन्तो रे ।
तो ए मनुष्य नो, किंचित् दुःख हुंतो रे ।।
4.जे समकित बिण म्हैं, चारित्र नीं किरिया रे ।
बार अनंत करी, पिण काज न सरिया रे ।।
5.हिव समकित चारित, दोनूं गुण पायो रे ।
वेदन समपणे, सह्यां लाभ सवायो रे ।।
6.ओ तो अल्पकाल में, टूटै अघ—जालो रे ।
भगवति सूत्र में, कह्यं परम कृपालो रे ।।
7.सूको तृण पूलो, जिम अग्नि विसेहो रे ।
शीघ्र भसम हुवै, तिम कर्म दहेहो रे ।।
8.जिम तप्त तवे जल, बिन्दु बिललावै रे ।
तिम दुख समचिते, सह्यां अघ क्षय थावै रे ।।
9.दुःख अल्प काल में, मुनि गजसुकमालो रे ।
समभावे करी, लहि शिवपट—शालो रे ।।
10. अति तीव्र वेदना, बहु वर्ष विचारो रे ।
सहि शिव संचया, चक्री सनतकुमारो रे ।।
11.जिन कल्पिक साधु, लिये कष्ट उदीरो रे ।
तो आव्यां उदय, किम थाय अधीरो रे ?
12.सहि चरम जिनेश्वर, वेदन असरालो रे ।
समभावे करी, तोड्या अघ जालो रे ।।
13.कष्ट अल्प काल रो, पछै सुर—पद ठामो रे ।
काल असंख लगै, दुख रो नहिं कामो रे ।।
14.सह्या बार अनन्ती, दुःख नरक निगोदो रे ।
तो आ वेदना, सहुं आण प्रमोदो रे ।।
15.रह्यो गर्भावासे, सवा नव मासो रे ।
तो आ वेदना, सहुं आण हुलासो रे ।।
16.अति रोग पीड़ाणा, जग दुख बहु पावै रे ।
ते संभरी सहै, वेदन समभावै रे ।।
17.शूली फांसी फुन, भालां स्यूं भेदै रे ।
बहुजन जग विषे, अति वेदन वेदै रे ।।
18.ते तो जीव अज्ञानी, हूं तो ज्ञान सहीतो रे ।
समभावै सहूं, वेदन धर प्रीतो रे ।।
19.ए तो सुख नौं हेतु, सहियां सम भावै रे ।
बहु अघ निर्जरै, पुन्य थाट बंधावै रे ।।
20.बहु कर्म निर्जया, थोड़ा भव मांह्यो रे ।
शिव—पद संचरै, आवागमण मिटायो रे ।।
21. सुर सुख नीं बांछा, मन में नहिं कीजै रे ।
सुख सुरलोक नां, दुख हेतु कहीजे रे ।।
22.सुख आतमीक नीं, बांछा मन करतो रे ।
इह विध वेदना, सही समचित धरतो रे ।।
23.पुद्गल सुख पामला, तिण में गृद्ध थावै रे ।
(तो) अघ संचो हुवै, अधिको दुःख पावै रे ।।
24.नर इंद सुरिंद नां, काम भोग कंटाला रे ।
तसु बांछा कियां, दुःख परम पयाला रे ।।
25.तिण सूं मुनि वेदन, सहै शिवसुख—कामी रे ।
धर्म शुकल भलो, ध्यावै चित—धामी रे ।।
26.बहु कर्म—निर्जरा, तिण ऊपर दॄष्टी रे ।
राखै महामुनि, समता री सृष्टी रे ।।
27.स्वजनादिक ऊपर, छांडै स्नेह—पाशा रे ।
अति निर्मल चिते, शिवपुर नीं आशा रे ।।
28.संग तिरियादिक नां, जाणे भुजंग समाणा रे ।
समभावे रहै, मुनिवर महास्याणा रे ।।
29.क्रोधादिक टाली, सम भावन सारो रे ।
दृढ़ चित करि धरै, ए अष्टम द्वारो रे ।।
रचयिता : श्रीमज्जयाचार्य
लय : साहजी कटै पौढे किण जागां सोवे रे